سلام .
من یه دختر ۱۹ ساله ام که امسال کنکور دادم .
از وقتی که بچه بودم طبق سلیقه پدر و مادرم عمل کردم، از پوشش گرفته تا رشته تحصیلی .
هیچگاه از طرف پدر و مادرم حمایت نشدم و استعداد های زیادی تو من دفن شد، من فقط زمانی رضایت اونا رو داشتم که طبق سلیقه اونا رفتار میکردم .
از وقتی که من رو فرستادن رشته تجربی، شب و روز درس خوندم، مدام بهم میگفتن خانم دکتر و همین که سرم غر نمیزدن راضی بودم.
ولی کم کم که به کنکور نزدیک میشدم متوجه شدم هیچوقت این رشته و محیط بیمارستان رو دوست نداشتم .
پس تصمیم گرفتم برای اولین بار تو زندگیم، خودم انتخاب کنم که با زندگیم چیکار کنم .
انتخاب رشته رو خودم انجام دادم و بعد اینکه مامان و بابام قضیه رو فهمیدن روزگارم سیاه شده .
مدام من رو لعنت میکنن و میگن مایه سر افکندگیم ، رشته مورد علاقم رو مسخره میکنن …
حتی گاهی اوقات میگن نمیزاریم بری دانشگاه تا بعدا دوباره کنکور بدی .
من واقعا تو این دنیا هیچکی رو ندارم .
۱۸ ساله که تو شهرستانمون تو یک اتاق ۹ متری زندگی میکنم و تا جایی که یادم میاد درس خوندم.
هیچ عزت نفس و اعتماد به نفسی ندارم، همیشه فکر میکنم ظاهرم ایراد داره .
الانم که دارم گریه میکنم نمیدونم اصلا چی دارم مینویسم.
فقط خواستم بگم من از خودم بدم میاد و بلد نیستم که چجوری خودم رو دوست داشته باشم .
از بدنم بدم میاد
از صورتم بدم میاد
از رشتم
از دانشگاهم
…
- زینب 2 هفته قبل سوال کرد
- آخرین ویرایش 1 هفته قبل
درود🪷
و باز هم پدر و مادری که فرزند آوری بلند اند اما فرزند پروری نه!
عزت نفس و اعتماد به نفس شما آسیب دیده،
شما حس خود ارزشمندی نمیکنید چراکه این احساس را به تأیید دیگران گره زده اید و این دیگران حتی اگر والدینتان باشند ملاک و معیار درستی برای سنجش ندارند.
لازم است به شما بگویم:
•اعتقاداتات ارزشمند است چون شما اینگونه می اندیشید و باور دارید که این درست است
•استعداد هایتان ارزشمند است زیرا طبیعت آن را به شما داده تا با آن به دیگران خدمت کنید تا دنیای بهتری بسازیم
•علایقتان ارزشمند است چون شما ارزشمند هستید
•شما مایه افتخار هستید چون با وجود فشار اطرافیان راهی رو انتخاب کردید که میدونید دوستش دارید، در اون استعداد دارید و قطعاً در اون موفق تر هستید
•شما زیبا هستید زیرا طبیعت زیباترین صورت ها را برای انسان ها برگزیده است
لطفاً خودتون رو دوست داشته باشید🙏🏻
سر علاقه و استعدادتون بایستید، چون هیچ کس جای شما زندگی نمیکنه این شغل اونها نیست شغل شماست این درس های اونها نیست درس های شماست این زندگی و مسیر اونها نیست این زندگی و مسیر شماست پس اجازه ندید کسی برای شما تصمیم بگیره که تهش همه میرند و سختی و عذابش میمونه برای شما.
اگر پای علاقه و استعدادتون بایستید علاقه و استعدادتون هم پای شما می ایستد. اگر تلاش کنید در نهایت افرادی که سرزنش تون میکنند موفقیت شما رو خواهند دید حتی اگر مادر و پدرتان به موفقیت تون کور باشند، بقیه آن را خواهند دید.
راجب ظاهر هم اگر واقعاً ایرادی باشه درست کردنش کار خیلی سختی نیست(ورزش و جراحی زیبایی)بنظر من درست کردن ایرادات شخصیتی خیلی سخت تره تا ایرادات ظاهری، پس اگر لازم باشه برای یکی از اینها غصه بخوریم اولی ارجح تره.
موفق باشید 🙏🏻
- Hasti به 1 هفته قبل پاسخ داد
- آخرین ویرایش 1 روز قبل