هیچوقت هیچکسی منو واقعا دوست نداشته حتی پدر مادرم.
نه دوست صمیمی خوبی دارم نه هیچوقت پسری منو میخواسته
پدرمادرم بخاطر اینکه دخترم همیشه از همون اول دوستم نداشتن خیلی سعی میکردن که به روم نیارن اما واضحه همیشه پسر میخواستن و خدا بهشون نداده
از اینکه پزشکی قبول نشدم هم همیشه از من گله دارن و سر افکندن
من۲۲ سالمه و هیچوقت هیچ پسری جدی از من خوشش نیومده عجیب نیست؟ قیافم در این حد بد نیست فقط قدم یکم کوتاهه ولی بخدا هزاران نفرو دیدم که با قد کوتاه تر از من همه پسرا عاشقشونن
من چند وقته به خودکشی فکر میکنم چون بریدم چون هرچقد زور زدم هررررچقد زور زدم نشدم اونی که کسی دوسش داشته باشه
خیلی هم مشاوره و روانپزشک رفتم جواب نداد ویکیشونم بدبخت ترم کرد
من حتی این چند روز که عمل جراحی خیلی دردناکی داشتم هیچکس وقتی خیلی درد داشتم نیومد یه بغلم کنه یه نوازشی چیزیم کنه دوست صمیمیم حتی نیومد عیادتم
دیگه حتی به مامانم و آبجیم گفتم بیایین پیشم باشین بازم نیومدن
من دیگه واقعا خستم و هیچ امید و آرزویی تو این دنیا ندارم.
- ساغر 1 سال قبل سوال کرد
- آخرین ویرایش 12 ماه قبل
- سلااام دوست خوبم…مشخصه زندگی خیلی سختی داشتی و گاهی یا نادیده شدی یا به هر دلیل این حس نادیده شدن رو داشتی به نظر من قد کوتاه یا مشکلات جسمی که فرد هیچ دخالتی در اونا نداشته نمیتونه به هیچ وجه مایه قضاوت فرد باشه اون چیزی که مهمه اخلاق انسانه دوست خوبم کاش میشد راه ارتباطی دیگری وجود داشت تا کامل درمورد مشکلاتت باهم حرف میزدیم توکلت ب خدا باشه سعی کن تو خونه تنها نمونی خودتو سرگرم کن با درسات منم پزشکی و… نیاوردم حتی نشد علوم پزشکی برم بعد سه سال کنکور دادن اما این اصلا دلیل غصه خوردن نیست ببین استعدادتروی چه مسیری بهتر جواب میده و تلاش کن بارها مطمئنن موفق میشی . اما به هرحال تو هیچوقت تنها نیستی همینجا پیام بده صد درصد بهت جواب میدم!
- Javad به 12 ماه قبل پاسخ داد
- آخرین ویرایش 12 ماه قبل