و آیا تا به حال، زندگی را به این تلخی چشیده بودی؟
یا که تا به حال خار های زندگی تا به این عمق در گلویت گیر کرده بودند؟
و بعید می‌دانم که تا به حال کسی تا به این حد احساس درد داشته است یا نه..

و زندگی…
گاه تا حدی برایت تلخ می‌شود که آرزو میکنی، که ای کاش حقیقتی به نام من هرگز وجود نداشت

و گاه قلبت 💔 جوری ترک بر‌میدارد، که می‌توانی صدایش را بشنوی، و زوایای بریدگی آن را بدست آوری
و قلبت چونان در شعله درد 🔥 میسوزد که هیچ دما سنجی قادر به براورد کردن آن نیست.

ندایی مرا ز دور می‌خواند، مرا دعوت به مرگ می‌کند، و می‌گوید: بیا و در آغوشم برای همیشه آرام بگیر…

آری، زندگی گاه به تلخی زهر مار است