فکر کنم ترجیح میدم یکی ازم متنفر بشه تا اینکه خانوادم باشه
منظورم اینه که عادیه که وقتی ناراحتی خانوادت عصبانی باشن ؟
فکر نکنم
واقعا فکر نکنم
منظورم اینه که اگه مادرم ناراحت باشه باید مراعاتش رو کنیم
مراقبش باشیم و حق رو به اون بدیم
و اگه من ناراحت باشم
سر یه مسئله کوچیک عصبانی میشه و درو به هم میکوبه
فکر کنم تو این رابطه من اون آدم بالغه باشم
گرچه تنها تفاوتم با اون آدم بالغ غمیه که احساس میکنم
مسلما آدمای بالغ هم خیلی غم احساس می کنن اما گریه ؟
ازش بدم میاد
از مادرم خیلی خیلی بدم میاد
میدونید
دردناک ترین نکته اینه که کسی نمیتونه شمارو خیلی خیلی ناراحت کنه
مگه اینکه اونقدر بهتون نزدیک باشه و چه گزینه بهتر از مادر آدم
نمیفهمم
چرا نمیفهمه
چذا وقتی ناراحتم اذیتم میکته
و ازم انتطار داره
ازش خوشم نمیاد
منظورم اینه که پایه زندگیمونه اما خب که چی
نمیفهمم پدرم چرا باهاش ازدواج کرده
گرچه اگه مامانم نبود پدرم اینجایی که هست نمی بود
یه آدمی که هیچ برنامه طولانی مدتی نداره
و یه آدم با یه عالمه مشکلات احساسی
اوایل زندگیم احساس میکردم که بابا چرا اصلا با مامان ازدواج کرده
بابای خوش اخلاق مهربونم که گربه هارو نجات می داد
و مامانم
که هر چقدر تا حالا بهم حس خوبی داده باشه
همونقدرم اذیتم کرده
منظورم که اکی نیاز های غذا و مکانم نسبتا تامینن
کاملا منظورم نسبتا هستش
اما از لحاظ احساساتی
نمی دونم
مصلما آدمی که موق ناراحتی زیاد
با کشیدن موهای خودش آروم میشه یا مشکلی داره
یا مازوخیسته (نمیدونم مازوخیست مشکل حساب کنم یا نه )
منظورم اینه که هر بار که از سر کار میاد یا کلا خیلی بهش توجه میگنم و کنارشم و اینا
در حدی که گاهی بهم میگه میخوام تنها باشم
نکته: هیچ وقت زیاد کنار کسایی نباشین که نمی خوان
فاصله بگیرین
دوررذذ تر دوررر تر
خیلی از تنهایی میترسم
میتونم سه ماه از کل خانوادم دور باشم
و تحساس دلتنگی برام ایجاد نشه
اما در نهایت به خودم میام
و احساس خطر میکنم
احساس ترس
غریزه مثل سایه باهامه
نمیدونم بی احساسم یا نه
یه بار یکی از دوستام بهم گفت که تو واقعا به آدما اهمیت نمیدی
تمام شب مثل احمقا گریه کردم
شاید از این میترسیدم که مثل مادربزگم تنها بشم
یا مثل مادرم بدون هیچ رابطه اجتماعی خاص
با فامیل زیاد رفت و آمد نداریم
یه عمو داذم
بدون هیچ خاله و عمه و رفت و آمد ؟
راستش اگه با فامیلامون اینجوری برخورد میکردم که
عه بیا یه دختر ۱۸ ساله داریم راحت تر کنار میومدم
تا الان
هیچ ایده ای ندارم قراره با زندگیم چیکار کنم