۱۸سالم بود که با یکی وارد رابطه شدم از خودم ۱۱ سال بزرگتر بود،خانواده ها خواستن زودتر ازدواج کنیم،سنم کم بود و اشتباه کردم،همون اول متوجه شدم قرص روانگردان مصرف میکنه،ولی کنارش موندم تا ترک کنه،مشکلات بین خانوادمون از همینجا شروع شد وبیشتر اوقاتمون با دعوا گذشت،هردومون شاغلیم و موقعیت اجتماعی خوبی داریم،خانواده من برامون خونه خریدن تا توی این مورد مشکلی نداشته باشیم،اما مامانش سنگای زیادی زیر پامون انداخت،توی ظاهر خوب بود ولی باعث مشکلات زیادی بود،خانواده منم چون میدیدن من اذیت میشم دخالت زیادی کردن،خلاصه که بعد چهار سال الان میخوایم جدا شیم،چون حس میکنم هیچ تلاشی برای من نکرده،توی این چهارسال من دو دستی که هیچ چهار دستی بهش چسبیدم تا جدا نشیم،خیلی برام سخت گذشت،درگیر افسردگی شدم و هزار تا درد دیگه،الان که همه چی داره تموم میشه میگه نمیخوام ازت جدا شم،تو این مدتی ک قهر بودیم یبار نه خودش نه خانوادش نیومدن جلو تا نزارن رابطه از هم بپاشه،منطقشون هم این بود که به ما مربوط نیست و پسرمون اگه بخواد میایم جلو،و کل مشکلاتو از منو خانوادم میبینن که چرا تو گذاشتی خانوادت دخالت کنن،هربار گفتم اوکی حق با شماست ولی حاصل دخالتای خانواده من شده یه خونه لوکس که زندگیمون راحت باشه،ولی شما چیکار کردین تا امروز؟ به جز خریدن یه قلم از وسایل زندگیمون چیکار کردین که انقدر مدعی هستین تلاش کردین؟هربار تو دعوا خانواده من رفتن باهاشون حرف زدن که جمع‌و جورش کنن،اینا هم بد عادت شدن

نامزدم هیچ وقت برام وقت نمیزاشت،یا میخوابید یا کار میکرد یا سرش تو گوشی بود

از دیشب که نامزدم زنگ‌زده گریه کرده منو دو دل کرده،میگه دوست دارم ولی بنظرتون اگه مردی زنی رو دوست داشته باشه تلاشش فقط در حد حرف زدنه؟میگه برا ایندمون کلی برنامه داشتم خرابش کردی،حس بدی دارم،هم دوستش دارم هم میدونم داره حالمو بد میکنه،بنظرتون یه ادم میتونه تغییر کنه؟حرفاشو باور کنم که میگه دوست دارم؟اگه پسری و اینو میخونی،بهم بگو من چیکار کنم؟حس عذاب وجدان دارم ولی از طرفی میدونم من همه کار براش کردم از لحاظ ظاهری هیچ‌مشکلی ندارم و شاید ایده آل خیلیا باشم،ولی جدی نمیفهمم دردش چیه،نمیدونم چیکار کنم،جدا شم یا نه😔