شیش ماهه که در به در دنبالش بودم، شیش ماهه که شب روز نداشتم، نه تونستم غذای درست حسابی بخورم خیلی لاغر شدم، مثل آدم نه خواب درست حسابی داشتم و نصف شب با وحشت بیدار میشدم و سر درد های طولانی مدت و همه این ها، اخرش شکست خوردم.

         الان یه ۱۴ ساعتی میگذره و همه این درد ها سر جاشه و قلبم هم درد میکنه و نفسم بالا نمیاد انگار که سنگ رو سینمه. امروز چهارشنبه سوریه فردا پس فردا عیده و این بد ترین عیدیه که خواهم داشت.

         کاش هیچوقت نمیدیدمش …