درود بر دوستان

من 28 سالمه و تو کار هنر فعالیت دارم ،اولین باره که راجع به خودم صحبت میکنم خیلی توش وارد نیستم ،تا بحال کسی ازم نپرسیده بوده یا هرچی…

دچار مشکل دو قطبی ام و چند سالی هست قرص میخورم خیلی شدید نیس ولی خب …همیشه تو انتخاب دوست مناسب اشتباه میکردم برای همین هنوز که هنوزه نتونستم یه دوست صمیمی پیدا کنم ،هر بار که به یکی نزدیک میشم بعد یه مدت میبینم دیگه حتی احوال هم دیگرو نمیپرسیم یعنی کلا از هم دور میشیم.

تو زندگیمم بخاطر کمبود اعتماد بنفس نزدیک دختری نشدم ،نکه نشده باشم کلا ولی اون دو سه باریم که سعی کردم و رد شدم کلا دیگه تیر خلاصو زد که بیخیال جنس مخالف بشم ،و حتی دوست عادی مونث هم نداشتم .

بخاطر دو قطبی بودنم همیشه فکرای عجیبی بسرم میزد مثلا اینکه تلاش کنم نطام سرمایه داری رو بر انداز کنم :))))

ایدیالیزیشن بهش میگن یعنی ایده ال گرایی از خصوصیات دو قطبی هاست.

قبلا یه چند باری اقدام به خود کشی کرده بودم که بطور عجیبی هر دفعه یه چیزی منو نجات میداد …یبار که براثر خوردن 20 تا ترامادول 200 دو روز دنیا دور سرم میچرخید ولی هنوز تو این زندان گرفتارم متاسفانه.

حتی بیخیال خودکشی شدم …الان دیگه حتی حال اقدام به خودکشی هم ندارم فقط اینکه حس باختن میکنم.

NIHILISM….