نمیدونم چجوری شروع کنم چی بگم…
خیلی حس بی ارزش بودن میکنم خیلی حس میکنم ناکافی ام همچی از جایی شروع میشه که وضع مالی خانواده من بد نیست ولی خیلی خوبم نیست عین تمام خانواده ها اولویت خریدو و مالی دارن…ولی نمیدونن چرا خوشحالی من همیشه اولویت اخرشونه میدونم میفهمن همه کاری میکنن زندگیمون خوب باشه ولی من میخام اولویتشون باشم چیزی ک نیستم برای مثال تولد ۱۸سالگی توقع داشتم متفاوت باشه بقیه سال ها ولی تنها تفاوتش این بود که حتا یه کیک کوچولو یه کادو کوچولو حتا یه بستنی هم برام نخریدن…
شاید من دارم قضاوت میکنم یه طرفه میبینم ولی واقعا دارم اذیت میشم خودمم واقعا میدونم تو زندگی مسائل خیلی بزرگ تر هست ولی الان بابن این دلم شکسته
میدونم درکت میکنم این حس عاديه تو بی فایده نیستی خانواده ات بهت احتیاج دارن همونطور که گفتی اونا زیاد مشغول اطرافشون شدن ولی تو رو یادشون نرفته تو بزرگ شدی و روت حساب کردن که قوی باشی
- فاطمه به 7 ماه قبل پاسخ داد
- آخرین ویرایش 7 ماه قبل
میفهمم بهتره دیگه بفهمی صمیمیت گذشته رو بیخیال بشی چون بزرگ تر داری میشی
- Mjlp به 8 ماه قبل پاسخ داد
- آخرین ویرایش 7 ماه قبل
