مدت طولانی نزدیک به یک سال هست که دنبال کار میگردم اما کار پیدا نمیشه ، خونوادم و دیگران فکر میکنن خودم نمیخوام کار کنم خیلی‌ها بهم میگن اگر کار میخوای باید بری تهران ، اما خب اقا جان شاید یک نفر بخواد تو شهر خودش زندگی کنه و بعد بمیره ، چرا اصرار دارید کل عالم باید برن تهران و هرکی تو شهر کوچیک خودش بمونه یعنی دنبال کار نیست!؟

دارم دیوونه میشم خسته شدم از بدهکاری ، پیش خیلی‌ها بدهکارم و چیزی که برام ناراحت کنندست اینه که من خورد خورد قرض کردم برای همین اغلب شاید باورشون نشه که پولشونو ندارم بدم ، طرف با خودش میگه مگه میشه پونصد تومن نداشته باشه! دیگه نمیکشم ، من قبلا وضعیتم اینجوری نبود و زندگیم خوب بود برای همین الان برام خیلی سنگینه که مثلا جایی میرم حتی پول ندارم چاییمو حساب کنم و دوستام برام حساب میکنن ، که البته خداروشکر دیگه خیلی دیر به دیر میبینمشون که شرمنده تر از این نشم.

بدبختی میگن خودکشی حرومه ، اگر حروم نبود خیلی دنبالش بودم انجام بدم حتی تا قیمت گرفتن سیانید پتاسیم(سیانور) هم رفتم اما بدبختی اونم گرونه از طرفی هم انقدر از کسایی که راجع به خودکشی پرسیدم ترسوندنم که میترسم اگر یک درصد اون دنیایی وجود داشته باشه ما که از این دنیا خیر ندیدیم اون دنیا هم بگیرن چوب بکنن تو آستینمون اوج بدبختیه.

فکر بدهی‌ها داره دیوونم میکنه