سلام

من ۱۹ سالمه و از ۱۷ سالگی دچار افسردگی و درواقع بهتره بگم فرسودگی شدم. نمیدونم دلیلش چیه چجوری شد یهو اینجوری شدم ولی یه روز از خواب پاشدم دیدم انگار خیلی وقته دیگه از چیزی لذت نمی برم دیگه هیچی برام جذابیت نداره. انگار یه آدم ۵۰ سالم تو بدن یه جوون ۱۹ ساله همش دنبال یه کلمم تا بتونم احساساتم رو به کمکش بیان کنم ولی انگار توی یه خلا گیر افتادم که همه چیز اطرافم گُنگه برام و کسی رو غیر از خودم توی این خلا و سیاهیی نمیبسنم که بشه بهش پناه برد

قرص های ضد افسردگی مصرف میکنم ولی دیگه برام فایده نداره انگار

خیلی وقت هام به خودکشی فکر میکنم

تنها چیزی که الان میتونه منو قانعم کنه برای ادامه زندگی پیدا کردن دلیلی برای موندنه…دلیلی که بخاطرش نتونم دل کندن از این زندگی رو حتی تصورش بکنم…

میدونم خیلی هاتون با افسردگی زندگی میکنین. خوشحال میشم تجربیاتتون رو در این مورد باهام به اشتراک بگذارید