سلام،وقت بخیر شاید درد دل من از نظر خیلی ها تکراری باشه اما از نظر خودم اینطور نیست

من یک خانم35ساله هستم که در سن 19سالگی با وجودخاستگارهای زیاد و علاقه نداشتم به زندگی متاهلی در فروشگاه برادرم مشغول کار شدم بقدری غرق در کار شده بودم که اصلاً به ازدواج فکر نمی‌کردم برادر دیگرم در نزدیکی فروشگاه ما مشغول فعالیت در شعبه دیگر فروشگاه بود،پسری همسایه برادرم درآن شعبه شد و با برادرم دو دوست خیلی صمیمی شدن و من به اسرار برادرم که این پسر بسیار پسر خوبیه برای خرید رفتم به فروشگاهش خیلی از آن پسر خوشم اومد با خدا بود و روزه دلم لرزید براش اما بعد چند ماهی از فکرم بیرونش کردم چون من در روستا زندگی میکردم خودمو نخواستم با فکرش اذیت کنم روزی از نزدیکی فروشگاه برادرم به فروشگاه خودمون میرفتم به برادرم سلام کردم سرمو بالا کردم دیدم دوستش اومد جواب سلامم و بده نتونست و به ت ت پ ت افتاد من رد شدم رفتم بعد چند روز از اطرافیان و رفتاراشون متوجه شدم که عاشقم شده ،خیلی خوشحال شدم اما ی حسی بهم میگفت مگه میشه همه چی آنقدرخوب پیش بره ،دیدم بله درسته همه چی خیلی هم خوب پیش نرفت خانوادش موافق نبودن و خانواده منم مخالف شدن ،خیلی توهین کردن بهم منو این آقاکه سعی میکرد به همه بگه و عشقشو داد بزنه توسط درخواستی که من ازشون کردم برای اینکه به کسی نگه درست نیست برای خانوادم وارد ارتباط شدیم و 6ماه باهم فقط تلفنی در ارتباط بودیم درخواست کردم برای گرفتن مشاوره پیش مشاور بریم و ایشون هم استقبال کرد مشاوره شدیم و آقای مشاور راهنمایی کردن که این آقا باید تنها بیاد خواستگاری ایشون نپذیرفتن اما 2سال باهم در ارتباط بودیم همدیگرو میدیدیم خانواده هادر جریان بودن هر چند وقت مادرش با خانوادم تماس می‌گرفت و کلی توهین میکرد و تهمت میزد،از خونشون اومد بیرون و خونه دوستش رفت زندگی کرد با خانواده دوستاش اومد خواستگاری و چند بار خواستگاری به دلایل و بهانه های مختلف بهم خورد اما خانواده من به خاطر اینکه من داشتم اذیت میشدم پدرم موافقت کرد ،و رفتیم برای آزمایش خانوادش متوجه شدن و مادرش با کلی شرط اومد برای خاستگاری مثل مهریه کم ،من هم به اسرار آقا قبول کردم ،ما باهم صیغه کردیم و شش ماه بعد عقد و بعد چند ماه ازدواج و خانه ای نزدیکی مادر شوهرم زندگی میکردیم من برای ازدواج و خانه و هیچی به همسرم سخت نگرفتم حتی 2تا از برادرهای من به عروسی من نیامدن اما چند وقت بعد ازدواج به خانه ما آمدن و رابطه خیلی خوبی با همسرم داشتن ،من هم مشکلاتم با خانواده همسرم زیاد نبود اذیت هایی داشتن اما من به خوبی همسرم تحمل میکردم و همسرم پشتم بود انگار واقعا کوه بود بعد چند ماه باردار شدم پسر اولم به دنیا آمدن و چون خونمون نزدیک مادر شوهرم بود و خونه دربست بود مادرش وسایلشو گذاشته بود انباری ما و کلید راه پله دستشون بود و یکدفعه درو باز میکردن بدون زنگ زدن میومدن خونه عصبی میشدم پیش مهمونام خجالت می‌کشیدم از همسرم خواستم که جا به جا بشیم وپسرم 1سالش بود جابه جا شدیم و خیلی همه چی بهتر بود راستی نگفتم شغل همسرم پخش آرایشی بود ما قبل به دنیا اومدن پسرم ی فروشگاه نسبتا بزرگی به کمک برادرم و خانوادمو و طلا های خودم خریدیم ،و همسرم اون مغازه رو به خاطرکم بودن مهریم به نام من کرد حتی ماشینی که فروخته بودیم برای خرید مغازه فروخته بودیم و بعد دوباره خریدیمم به نام من کرد همه چی عالی بود ما تصمیم گرفتیم بچه دوم و بیاریم پسر اولم 3سالش بود و بچه دوم و باردار شدم ی مغازه دیگه خریدیم و همسرم گفت بیا بریم جایی کارت دارم رفتیم گفت می‌خواهم اینم بزنم به نام شما من که شوکه بودم اونم دلیل کارش و گفت چون هیچکس با14تا مهریه و این همه اذیت قبول نمی‌کرد با کسی ازدواج کنه اما تو این کارو کردی،اما اجازه ندادم سند وبه نام من بزنه گفتم رحمتشو خودت کشیدی و مجبورش کردم به نام خودش بزنه،صاحبخونه بهمون گفت باید جا به جا بشید با کلی سختی ی زمین خریدیمو چون خونه دوبلکس دوست داشتم درست کردیم و پسر دوم هم به دنیا آمد ،اما همسرم کمر درد بدی گرفت روز 5به دنیا اومدن پسرم و 40روزش بود پدر شوهرم فوت شد خیلی همه چی سخت شد و خونه ما هنوز آماده نبود جابه جا شدیم ی خونه 7ماه آنجا زندگی کردیم همسرم کمرشو عمل کرد خیلی این دوران اذیت شدم تا رفتیم خونه خودمون ،خونمون خیلی خیلی قشنگ بود ،ی روز رفتم خونه خواهرم همسرم صبح می‌رفت مغازه تا شب ،شب اومد شام بخوریم و برگردیم خونه گوشیشو که برداشتم توی واتساپ دیدم کلی پیام به یکی از مشتریای مغازه داده و جواب گرفته ،پاهام شروع به لرزیدن کرد خودموتونستم فقط برای چند دقیقه ریلکس نشون بدم اما ازش سوال کردم و شروع کرد بهمو بپیچونه ،اومدیم خونه به پام افتادو گفت اشتباه کردم نتونستم ببخشمش زنگ زدم برادر بزرگش اومد و صحبت کردیم و سردرد بدی داشتم من و برد خونشون مادر شوهرم متوجه مشکلمون شد زنگ زد به اون خانومو متوجه شدیم اون هم متاهل ،اومددنبالم همون شب اومدیم خونه و خیلی اذیت شدم خیلی زیاد،کمر درد گرفتم میگرنم بدتر شد ،به اسرار همسرم ی بچه دیگه هم آوردیم باردار بودم متوجه رابطش با ی خانوم دیگه شدم انکار کرد زنگ زدم خواهرم رفتم خونه اونا فرداش اومدم خونه با بچه ای که تو راه بود نمیشد کاری کرد خیلی بحث میکردیم اما مجبور به ادامه بودم ،دخترم به دنیا اومد بعد چند روز که اومد بهمو برد دکتر موقع برگشت دیدم که گوشیش زنگ خورد و سعی میکنه گوشیشو ازم مخفی کنه دیدم همون خانومیه که توی دوران بارداریم باهاش در ارتباط بود گفتم باید جواب بدید بزن بلندگو جواب داد خیلی راحت گفت بیا همون جا که همیشه میومدی ،رفتیم بحث کردم باهاشون و بازم برادرش و خانومش بهمو بردن خونمون ،رفتم حموم رگوم بزنم نمی‌تونستم با صدای گریه دختر10روزم تیغ و محکم بزنم اما کلی زخمی کردم خودمو ،اومد جاریم بهمو آورد خونه خیلی روزای سختی بود برام این وسطا هر چند وقت پیام مشکوکی از چند نفرم می‌دیدم و متقاعدم میکرد که من اشتباه میکنم،من آدم باهوشی بودم باور نمی‌کردم حرفاشو اما به خاطر بچه هام زندگی میکردم هیچ توقعی ازش نداشتم از روز اول حتی بهش گفتم بیا مغازه و ماشین و به نام شما بکنم فقط طلاقمو بده بذار برم گفت من این کارو نمیکنم هیچوقت ،شاید اصلابه نظرتون واقعیت نداشته باشه اما چند وقتی بود بهش میگفتم چشمات بهم میگن با کسی توی رابطه هستی قبول نمی‌کرد ،تاابنکه ی روز گوشیشو نگاه کردم دیدم بازم به یه خانوم پیام داده بهش نشون دادم میخواست انکار کنه با اینکه جایی برای انکار نبود توی پیاماشون بحثمون شد و گفت گوشیامو بده برم بیرون ندادم و گالریش ی اسکرین دیدم که خیلی اتفاقی از صفحه گوشیش گرفته شده بود و ندیده بود از اون تونستم به یه رابطه دیگش که حدود 2ماه بود در ارتباط بود پی ببرم برادرش اومد گوشیو دادم گفتم بخون ،اصلا باورش نمیشد ،زنگ زدم برادرم که دوستش بود ،اونم می‌گفت تو اشتباه میکنی،اومد شفاعتشو کرد و گفت به من ببخشش فقط در حد پیام بوده ،داقون شدم چیکار کنم بعد2ماه و هزار جور درد که به جونم افتاده نمی‌دونم باید چیکار کنم