سلام اولین بار کع میخام درد دل کنم شاید بهتر شدم هیچوقت احساساتمو با کسی در میون نذاشتم از زندگی خستم واقعاً نمیدونم چرا زندگی میکنم دیگه فکر نکنم دردی از این بدتر باشه من از بچگی هیچکی باهام دوست نمیشد الانم که 17 سالمه همه به خاطر قیافه زشت و هیکل کوچیک لاغرم مسخرم می‌کنند این درد از اونجایی بدتر میشه که خانواده من فقیرن پدرم نصاب کولو گازی و اخلاق پرم بیشتر وقتا بده تا یه حدی بعضی وقتا اذیتم میکنن که میخام بهش توهین کنم توی شهرمونم گشتم کار پیدا نشد کار های آنلاین همش یا پول میخاستن اولش یا کلاه برداری بود خسته شدم از تنهایی بی پولی مسخره شدن همش توسط دیگران یه خواهر بزرگتر از خودم دارم حدوداً ۲۷ سال با یه بردار بزرگ تر از خودم ۲۱ ساله من واقعاً نمیدونم چیکار کنم درسمم افتضاح یعنی منظورم علاقه ای ندارم ولی اگه بخونم زود میفهمم درسو ولی علاقه ای ندارم قبلاً علاقه داشتم ولی این علاقه از بین رفته میگین خب برو باشگاه اینا خب باشگاه پول میخاد برنامه غذایی میخاد من خیلی وقتا شبا گشنه میخابم م به پدر مادرم چیزی نمیگم چون میدونم توی این شرایط سخت نباید بهشون فشار وارد کنم مادرم سرطان داره و هر رورز کلی قرص مصرف می‌کنه پدرم که فعلآ بی کارع کار براش جور نمیشه و دیسک کمر داره پدرم خواهرمم مهندس کامپیوتر و با ما هنوز زندگی می‌کنه داداشم هیچوقت با من صمیمی نبود همش رفیق بازی و … انجام میداد الانم که فعلأ سربازی خیلی چیزا دیگه هم هست که نگفتم ولی گفتم من یکم کلات خجالتی و مخالف اینم که زندگی خودمون به دیگران بفهمونم فقط خواستم یکم خالی شم همین واقعاً نمیدونم باید چیکار کنم سردرگرمم واقعاً همشم نگران حال مادرمم که سرطان داره از طرف دیگه گرسنگی از طرف دیگه مسخره شدن از طرف دیگه بی پولی بی کاری لاغر بودن کوچیک بود اینا دارع نابودم میکنع میشع یکی راهنمایی م کنه لطفاً من چیکار کنم پایه یازدهم رشته ریاضی ام هستم