میدونی ی وقتایی حس میکنم و دوستان ی طوری شدن

ب عنوان کسی ک ۱۲ ساله با رفیقام هستم ولی حس میکنم از وقتی همکلاسی های جدید ک خیلی از من شر و شور تر هستن وارد جنگ چهار نفره ما شدن انگار ما داریم از هم دور میشیم

مخصوصا اینکه الان یکی از ماها رفته قاطی مرغا اصا انگار ن انگار ک مایی هم هستیم این وسط با اینکه قبلا خیلی با ما اوکی تر بود و بیشتر حرف میزد

هر بحثی بینمون پیش میاد ب جای حرف زدن توهین میکنن

فک میکنن دارن فحش های دوستانه ای میدن ولی درواقع دارن ب شعور مخاطب توهین میکنن

منم اصا حس خوبی نسبت ب این همکلاسی های جدید ندارم

البته نمیدونم شاید من زیادی ب دوستام وابسته شدم برای همینه هرچیز کوچیکی رو بزرگ میکنم ولب واقعا از وقتی ک آین دوستای جدید اومدن اصا بین ما چهار نفر رو خراب کردن

ی وقتایی ب خودم میگم ک داری زیادی گیر میدی ب خاطر وابستگی زیاد ب دوستانه

برای همین سال بعد ب عنوان ی کنکوری دارن راهم رو کلا ازشون جدا میکنم

میخوام دیگه فقط در حد بیرون رفتن و تو گپ حرف زدن باشیم

ی وقتایی اینقدر حرصم در میاد ک دلم میخواد برم ی دل سیر اون همکلاسی های جدید رد بزنم ک باعث این همه تغییر دوستام شدن و اسم این کارشون رو هم میزارن روشن فکری

نمیگم اکیپ خیلی مثبتی بودیم ولی واقعا ی سری حریم ها و آدابی رو رعایت میکردیم بینمون

اما از وقتی اینا اومدن اصا خیلی اکیپ مزخرفی شد

و خدارو شکر میکنم ک سال بعد با این اکیپ نیستم ک حداقل از ی سری حرکات و رفتارشون ناراحت نشم

من ب عنوان ی فرد از اکیپ چهار نفرمون خیلی درس خونم…و نمیدونم چرا حس میکنم همش برای لینکه از من تقلب کنن و تو درسا ماس شن با من دوستن

چون در غیر این صورت اصا تو جمع هاشون نیستم