با درود 🪷

اول از همه باید بگم: شما هنوز هم همان دختر یکی یدونه هستند! چون یکی و فقط یدونه از شما در این دنیا وجود دارد! ( حتی اگر صد تا هم خواهر برای شما به دنیا بیاد باز هم شما فقط یکی و فقط یدونه هستید!)

• دیوار کوتاه: این حالت ممکنه به این خاطر باشه که پدر و مادرتان توقع زیادی از شما دارند؛ پدر مادر ها معمولاً کوچکترین فرزند را همیشه بچه می‌بینند و بزرگترین فرزند بزرگ متولد میشود! (البته این تفکر اشتباه است)

• بی اعتمادی و بحث: من نمیدانم منشأ این نگرانی مادرتان چیست؟ به هر حال میان شما فاصله افتاده شما باید این فاصله را از بین ببرید؛ شما باید بیشتر با مادرتان وقت بگذرانید با مادرتان بیشتر صحبت کنید فاصله را کم کم کاهش داده به او نزدیک شوید صمیمیت گذشته را احیا کنید! به مادرتان مدام محبت کنید؛ در عمل و با زبان به او بگویید که چه قدر دوستش دارید، حتی اگر مادرتان عصبانی بود و با شما تندی کرد شما با مهربانی رفتار کنید و او را آرام کنید. هرگز او را از خود نرانید؛ به یاد داشته باشید که رابطه خونی رابطه ای است که هرگز از هم گسسته نمی شود؛ عشق مادر و فرزند ذاتی است، این احساس در خون شماست(خون غلیظ تر از آب است) شما و مادرتان به یکدیگر تعلق دارید و به هم وابسته هستید چه بخواهید چه نخواهید!

با درود 🪷

اول از همه باید بگم: شما هنوز هم همان دختر یکی یدونه هستند! چون یکی و فقط یدونه از شما در این دنیا وجود دارد! ( حتی اگر صد تا هم خواهر برای شما به دنیا بیاد باز هم شما فقط یکی و فقط یدونه هستید!)

• دیوار کوتاه: این حالت ممکنه به این خاطر باشه که پدر و مادرتان توقع زیادی از شما دارند؛ پدر مادر ها معمولاً کوچکترین فرزند را همیشه بچه می‌بینند و بزرگترین فرزند بزرگ متولد میشود! (البته این تفکر اشتباه است)

• بی اعتمادی و بحث: من نمیدانم منشأ این نگرانی مادرتان چیست؟ به هر حال میان شما فاصله افتاده شما باید این فاصله را از بین ببرید؛ شما باید بیشتر با مادرتان وقت بگذرانید با مادرتان بیشتر صحبت کنید فاصله را کم کم کاهش داده به او نزدیک شوید صمیمیت گذشته را احیا کنید! به مادرتان مدام محبت کنید؛ در عمل و با زبان به او بگویید که چه قدر دوستش دارید، حتی اگر مادرتان عصبانی بود و با شما تندی کرد شما با مهربانی رفتار کنید و او را آرام کنید. هرگز او را از خود نرانید؛ به یاد داشته باشید که رابطه خونی رابطه ای است که هرگز از هم گسسته نمی شود؛ عشق مادر و فرزند ذاتی است، این احساس در خون شماست(خون غلیظ تر از آب است) شما و مادرتان به یکدیگر تعلق دارید و به هم وابسته هستید چه بخواهید چه نخواهید!

احتمال اینکه مادرت به افسردگی پس از زایمان مبتلا شده باشه وجود داره ورود یک فرد جدید به خانواده زندگی همه رو تحت تاثیر قرار میده چون نوزاد خیییییلی وقت گیر و انرژی بر هست و یک مادر با حجم زیادی کار مواجه میشه و نمیتونه مثل قبل به خودش برسه وقتی خواهرت بزرگتر بشه دوباره به روال سابق برمی گردید غصه نخور سعی کن کمی به مادرت کمک کنی توی بهبود رابطتون هم خوبه

با درود 🪷

قبل از هر چیزی باید بگم که: شما هنوز هم یکی یدونه هستند چون یکی و فقط یدونه از شما در این دنیا وجود داره! ( حتی اگر صد تا هم خواهر برای شما به دنیا بیاد بازم شما فقط یکی و فقط یدونه هستند!)

• دیوار کوتاه: احتمالاً پدر و مادر شما به علت بزرگتر بودن شما نسبت به خواهرتون انتظارات خیلی بیشتری از شما دارند تا خواهرتان؛ والدین معمولاً کوچکترین فرزند را همیشه بچه می‌بینند و بزرگترین فرزند، بزرگ متولد میشود! البته که این تصورِ غلط آنهاست.

• دعوا های یکماه اخیر: من نمیدانم منشأ این نگرانی مادرتان چیست، اما به هر حال دعوا و بی اعتمادی ناشی از دور شدن شما از یکدیگر و کم شدن صمیمیت است؛ شما باید سعی کنید به مادرتان نزدیک تر شوید بیشتر با یکدیگر صحبت کنید و وقت بگذرانید، سعی کنید به مادرتان محبت کنید و مدام در حرف و در عمل به مادرتان عشق بورزید حتی اگر مادرتان با شما دعوا کرد با او نرم صحبت کنید و او را آرام کنید، یکماه مدت زیادی برای دعوای مادر فرزندی است این شکاف را از بین ببرید، فراموش نکنید: رابطه خونی رابطه ای است که هرگز از هم گسسته نمی شود(خون غلیظ تر از آب است!) مادر و فرزند ذاتاً عاشق هم اند و این عشق در خون آنهاست.

شما به یکدیگر وابسته هستید چه بخواهید چه نخواهید!